معنی دیانا

(اِخ) دیان. در دین رومی الاههٔ ماه و جنگلها و حیوانات و زنان است بهنگام وضع حمل. دیانا مطابق اساطیر یونانی آرتمیس بود و در معبدش در رم بعنوان الاههٔ باکره مورد احترام بود وی که دختر «ژوپیتر» و «لاتون» بود بدستور پدر نمی بایست ازدواج کند و ژوپیتر تیرهایی بدو داد و موکبی از پریان را همراه او کرد و او را ملکهٔ جنگلها و یا ربةالنوع ساخت. مشغولیت عمدهٔ او شکار بود مع هذا عاشق «اندیمیون» چوپان گردید. معروفترین معبد در آریکیا نزدیک دریاچهٔ «نمی» بود که در آنجا با شعائر باروری و با مهین مادر خدایان مرتبط و بعنوان الاههٔ زمین مورد پرستش بود. ربةالنوع شکار و ماه در نزد یونانیان و در ایران قدیم دیانا را با آناهیتا مطابقت میداده اند. (تاریخ ایران باستان ج ۱ ص ۶۶۹، ۸۱۰ و ج ۳ ص ۲۷۰۱ و ۲۷۰۲). رجوع به اساطیر یونان، دائرةالمعارف فارسی، فرهنگ فارسی و معبد دیان شود.