معنی دوژه

[ ژَ / ژِ ] (اِ) (از مادهٔ دوسیدن) نام قسمی خار است. (یادداشت مؤلف). گیاهی است که به جامه آویزد و آن را سکک نیز گویند و به هندیش خنجره نامند. (شرفنامهٔ منیری). گیاهی است از تیرهٔ پروانه واران جزو دستهٔ شبدرها که گل آن سفید یا ارغوانی و یا صورتی است. شکل گل کروی و دارای خارهای قلاب مانندی است که بر پشم گوسفندان به هنگام چرا می چسبد. دوزه. دوچه. دوسه. (فرهنگ فارسی معین). نوعی از خار. (ناظم الاطباء). گیاهی است که ثمر آن گرهی است خاردار به مقدار فندقی و خارها بر آن رسته و بر دامن آویزد. (از آنندراج) (از فرهنگ اوبهی) (از فرس اسدی) (از فرهنگ جهانگیری): به دلها اندر آویزد دوزلفش چو دوژه اندر آویزد به دامن.خفاف. رجوع به دوزه شود. || گره چوب. (ناظم الاطباء).