معنی دوبیت
[ دُ بَ / بِ ] (اِ مرکب) مثنوی. (یادداشت مؤلف). || چهار مصراع نخستین شعر را گویند که خوانندگان در آغاز سرود می خوانند. (از فرهنگ شعوری ج ۱ ص ۴۴۰).
کلمات همقافیه با «دوبیت»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یت» برای سرودن شعر