معنی دوانی
5 بازدید
[ دَ ] (حامص مرکب) حاصل مصدر است از دواندن یا دوانیدن که همیشه به صورت مرکب آید. چون: اسب دوانی و خردوانی. (یادداشت مؤلف). رجوع به دواندن و دوانیدن شود.[ دَوْ وا ] (ص نسبی) منسوب است به دوان که دهی است از دههای کازرون.[ دَوْ وا / ی ی ] (اِخ) جلال الدین محمدبن اسعد دوانی صدیقی شافعی. وی از مردم دوان که دهی از کازرون است می باشد و به روایت برخی از شاگردانش در سال ۹۱۸ هـ . ق. و بنا به روایت برخی دیگر به سال ۹۰۸ هـ . ق. در دوان درگذشت. (از معجم المطبوعات مصر). رجوع به جلال الدین دوانی شود.
کلمات هم‌قافیه با «دوانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر