معنی دوئل
12 بازدید
[ ءِ ] (فرانسوی، اِ) جنگ تن به تن که دو تن به تلافی توهین و اعادهٔ حیثیت کنند با شمشیر یا طپانچه یا شلاق و غیره و این رسم سابقاً در ممالک غربی معمول بود. (از فرهنگ فارسی معین).
کلمات هم‌قافیه با «دوئل»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئل» برای سرودن شعر