معنی دهید

[ دِ ] (فعل امر) به معنی بزنید و حمله کنید. فرمانی بوده است حمله کردن و زدن و کشتن را. (یادداشت مؤلف). امر به زدن یعنی بزنید. (از برهان). صاحب شرفنامه می گوید یعنی بزنید و فقط در همین صیغهٔ امر بدین معنی استعمال می شود لاغیر. اما گفتهٔ او بر اساسی نیست و «ده» صیغهٔ دیگر آن است : شما روی یکسر سوی من نهید چو من بر خروشم دمید و دهید.فردوسی. پس از خشم فرمود کین را دهید همه دستها را به خون درنهید.اسدی. و بویهی اسب تازی داشت خیاره با چندتن که نیک اسبه بودند بجستند و اوباش پیاده درماندند میان جویها و میان دره ها و حسن گفت دهید و حشمتی بزرگ افکنید به کشتن بسیار که کنید. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ۴۳). ثم قال [ المنصور ] لاهل خراسان «دهید» فشدخوا بالعمد حتی سالت ادمغتهم... ثم قال «دهید» فشدخ الکلبی معهم. (عیون الاخبار ج ۲ ص ۲۰۸).