معنی دهخوارقان

[ دِ خوا / خا ] (اِخ) قصبهٔ مرکز بخش و دهستان دهخوارقان از شهرستان تبریز. در ۵۱ کیلومتری جنوب باختری تبریز در جلگه و مسیر شوسهٔ مراغه -تبریز واقع است. سکنهٔ آن ۱۳۰۸۷ تن. آب آن از رود دهخوارقان و قنات تأمین می شود. در حدود ۴۰۰ باب مغازه از کسبهٔ مختلف و چند کارخانهٔ پارچه بافی دستی و کارخانهٔ برگه سازی و مشروب و کمپوت سازی و کارخانهٔ برق دارد. همچنین دارای دبستان و دبیرستان و شعبات دوایر دولتی و پست و تلگراف می باشد. از ابنیهٔ تاریخی دارای یک مسجد قدیمی به نام مسجد حاجی کاظم و بنایی به نام چهارسوق است که از چوب بست درست نموده اند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴). نام آن اکنون به آذرشهر تبدیل شده است.[ دِ خوا / خا ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای حومهٔ بخش دهخوارقان شهرستان تبریز محدود از شمال به دهستان ممقان، از جنوب به دهستان شیرامین، از خاور به بخش اسکو، از باختر به دهستان گاوگان. این دهستان کوهستانی است و آب قراء آن از چشمه سارها و رودخانهٔ دهخوارقان تأمین می شود و از ۱۷ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است و نفوس دهات مزبور ۶۵۹۶ نفر می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ دِ خوا / خا ] (اِخ) یکی از بخشهای چهارگانهٔ شهرستان تبریز و در جنوب باختری تبریز و خاور دریاچهٔ ارومیه واقع و از شمال محدود است به بخش اسکو و از باختر به دریاچهٔ ارومیه. دهات خاوری این بخش در کوهستان و دارای آب و هوای سالم و دیه های باختری آن در جلگه و کنار دریا می باشد که مالاریایی است. این بخش از لحاظ تقسیمات اداری شامل ۴ دهستان است: دهستان ممقان ۱ آبادی ۶۳۴۹ نفر دهستان گاوگان ۱۵آبادی ۱۰۲۵۶ نفر دهستان شیرامین ۱۲ آبادی ۵۵۷۶ نفر حومهٔ دهخوارقان ۱۷آبادی ۶۵۹۶ نفر جمع ۴۵آبادی ۲۸۷۷۷ نفر جمعیت بخش با سکنهٔ خود دهخوارقان ۳۹۸۶۴ نفر می باشد. قراء این بخش از رودخانه های دهخوارقان و ایشکه چای و قنوات و چشمه سارها مشروب می شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).