معنی دنیایی
8 بازدید
[ دُنْ ] (ص نسبی) دنیاوی. دنیوی. || (اِ) مال. مکنت. ثروت. (یادداشت مؤلف): از دنیایی آنچه بود ترک کردم الا اندک ضروری. (سفرنامهٔ ناصرخسرو چ دبیرسیاقی حاشیهٔ ص ۲). و مرا از دنیایی چیزی نیست که تاوان بدهم. (قصص الانبیاء ص ۱۴۲). احتیاج به دنیایی خواهد بود چون لشکر و اخراجات داری. (مزارات کرمان ص ۱۲۲). رجوع به دنیا و دنیاوی شود.
کلمات همقافیه با «دنیایی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یی» برای سرودن شعر