معنی واژه دل بردن

[ دِ بُ دَ ] (مص مرکب) شیفته و عاشق خود کردن. دل ربودن. دلربائی کردن. اصباء. تَصَبّی. تَهنید. (تاج المصادر بیهقی) (دهار): دلم ببردی جان هم ببر که مرگ به است ز زندگانی اندر شماتت دشمن.فرخی. میی کو مرا ره به منزل برد همه دل برند او غم دل برد.نظامی. زلف تو دل همی بردم از میان چشم نبود شگفت دزدی چابک ز هندوان. کمال اسماعیل. دل عارفان ببردند و قرار پارسایان همه شاهدان به صورت تو به صورت و معانی. سعدی. چون دل ببردی دین مبر صبر از من مسکین مبر با مهربانان کین مبر لاتقتلوا صید الحرم. سعدی. دل بردی و تن زدی همان بود من با تو بسی شمار دارم.سعدی. دستان که تو داری ای پریزاد بس دل ببری به کف و معصم.سعدی. به دستهای نگارین چو در حدیث آیی هزار دل ببری زینهار از ین دستان.سعدی. سَبْی؛ دل بردن معشوق عاشق را. (از منتهی الارب).