معنی دلبرده
7 بازدید
[ دِ بُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) بیدل. دل از دست داده. دل برده شده. که کسی دل از وی برده باشد. عاشق. دلباخته : کرم زین بیش کن با مردهٔ خویش مکن بیداد بر دل بردهٔ خویش.نظامی. پیش تو استون مسجد مرده ایست پیش احمد عاشقی دل برده ایست.مولوی.
کلمات همقافیه با «دلبرده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر