معنی دغوی
10 بازدید
[ دَ ] (اِخ) دغو. نام دشتی است که گیو و طوس در شکارگاه آن دختر گرسیوز برادر افراسیاب را یافتند و پیش کیکاوس آوردند و کاوس او را بزنی پسندید و داشت و سیاوش از او متولد شد. و در آن دشت گستهم بن نوذر برادر طوس، و لهاک و فرشیدورد برادران پیران ویسه کشته شدند. (از آنندراج) (از شرفنامهٔ منیری) (از برهان): به نخجیر کردن به دشت دغوی ابا باز و یوزان نخجیرجوی.فردوسی. گمانی چنان برد بیژن که اوی چو تنگ اندر آید به دشت دغوی.فردوسی.
کلمات هم‌قافیه با «دغوی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وی» برای سرودن شعر