معنی دشمن‌فکن
6 بازدید
[ دُ مَ فَ / فِ کَ ] (نف مرکب) فکنندهٔ دشمن. که دشمن را بر زمین افکند. مغلوب کنندهٔ خصم : دین پرور اعدا شکن روزی ده دشمن فکن.ناصرخسرو. آن خداوندی که اندر جملهٔ روی زمین دوست انگیزی نیامد همچو تو دشمن فکن. سوزنی. و رجوع به دشمن افکن شود.
کلمات هم‌قافیه با «دشمن‌فکن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کن» برای سرودن شعر