معنی دشمن‌افکن
6 بازدید
[ دُ مَ اَ کَ ] (نف مرکب) دشمن افکننده. دشمن افگن. آنکه دشمن را مغلوب سازد. محو کنندهٔ خصم : دل روسیان از چنان زور دست بر آن دشمن دشمن افکن شکست.نظامی. تا کی بود این گرگ ربائی، بنمای سرپنجهٔ دشمن افکن ای شیر خدای.حافظ. و رجوع به دشمن فکن شود.
کلمات هم‌قافیه با «دشمن‌افکن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کن» برای سرودن شعر