معنی در و نسل

[ دَرْ رُ نَ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) در این مورد به دال مهمله و در مثنوی نیکلسن «ذر و نسل» به ذال معجمه آمده و در همهٔ این موارد معنی بچه و فرزند می دهد و مرادف است با تعبیر «زاد و ولد» و «زه و زای» و «زاد و رود». و در عربی به معنی شیر است که مجازاً به معنی اولاد استعمال شده است. (تعلیقات فروزانفر بر معارف بهاءولد): هرکه در جهان فضلی و هنری و صنعتی و شجاعتی و... دَری و نسلی [ می ورزد ] از بهر آن می ورزد تا خلقی را مسخر خود کند. (معارف بهاءولد ج ۲ ص ۳۴). ترک و عجم و هند و روم. ترک اگر به هند افتد زن و شوی و از آن در و نسل شوند و بیکدیگر دهند همه شکل هندوان گیرند... چنان که ترکی ماه رو به هند پیوندد و در و نسل کند در در و نسل او نور و فر ترکی نماند و نه شجاعت ایشان و صفت جهان گیری. (معارف بهاءولد ج ۲ ص ۶۳ و ۶۴).