معنی دروغ‌باف
5 بازدید
[ دُ ] (نف مرکب) دروغ بافنده. بافندهٔ دروغ. دروغگو. آنکه مطالب دروغ را با آب و تاب فراوان بر زبان راند. حائک الکذب بهوت. مُباهت. (یادداشت مرحوم دهخدا). بَهّات. (منتهی الارب ).
کلمات هم‌قافیه با «دروغ‌باف»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اف» برای سرودن شعر