معنی درفش کاویان

[ دِ رَ شِ ] (اِخ) درفش کابیان. درفش کافیان. درفش کاوان. درفش گاوان. اختر کاویانی. علم فریدون. (برهان). درفش معروف ایران از عهد قدیم تا پایان ساسانیان که به گفتهٔ مورخین هزار هزار (یک میلیون) سکهٔ طلا ارزش داشته است و در جنگ کادسی (قادسیه) یا جنگ مدائن به چنگ مسلمین افتاد. و آن منسوب است به کاوه، و کاویان ظاهراً خانواده ای از پهلوانان ایران بوده اند و قدیمی ترین آثار آریاها که بر روی آن چلیپا یافت شده است درفش کاویان بوده است. و در کتاب ترجمهٔ محاسن اصفهان آوی (ص ۸۶) چنین آمده است: بر محافظت درفش کاویان که علم شهرت در جهان افراشته دارد بغیر از اصفهانیان هیچ کس قدرت ندارد و عاقد و مبدع آن در قدیم مردی بود از دیه کوالیه نام او کابی بر بیوراسف پادشاه خروج کرد و پیش از او کس نام رایت و علم نمی دانست و کسری بن قباد وصیت کرد که درفش کافیان از آل گودرز انتزاع نباید کرد. و رجوع به کاویان و کاویانی و اختر کاویان در همین لغت نامه و نیز به یسنا ص ۱۷۵ و ایران در زمان ساسانیان ص ۲۳۸ و ۵۲۵ شود: گر خبر بودی فریدون را ز رای فرخت فال نگرفتی فریدون از درفش کاویان. امیر معزی. تو یک ساعت چو افریدون بمیدان باش تا زآن پس به هر جانب که رو آری درفش کاویان بینی. سنائی. آنکس که درفش کاویان یافت از جور دو مار کی زیان یافت. تحفةالعراقین خاقانی (از شرفنامهٔ منیری). صد هزاران پوست زَابدان بهایم در کشند تا یکی زآنها کند گردون درفش کاویان. خاقانی. جام را گنج فریدون خون بهاست چون درفش کاویان بر کرد صبح.خاقانی. در بره مریخ گرز گاو افریدون بدست وز مجره شب درفش کاویان انگیخته. خاقانی.