معنی درختافکن
7 بازدید
[ دِ رَ اَ کَ ] (نف مرکب) درخت افکننده. آنکه درخت ببرد و قطع کند: درخت افکن بود کم زندگانی به درویشی کشد نخجیربانی.نظامی.
کلمات همقافیه با «درختافکن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کن» برای سرودن شعر