معنی دربة

[ دَ رِ بَ ] (ع ص) مؤنث دَرِب، حریص. گویند: عقاب دربة علی الصید؛ عقاب حریص و دلیر بر شکار. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || زن عاقل و خردمند. || زن حاذق و ماهر در صنعت خویش. (از اقرب الموارد). و رجوع به دَرِب شود.[ دُ بَ ] (ع مص) خوی کردن. (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). خوگر شدی به چیزی. (از منتهی الارب ). معتاد شدن. (از اقرب الموارد). || حریص گشتن. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دَرَب. و رجوع به درب شود.[ دُ بَ ] (ع اِ) عادت و خوی و دلیری بر حرب و هر کار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || کوهان گاو بداصل. (منتهی الارب ).