معنی دحیهٔ کلبی

[ دِ یَ یِ کَ ] (اِخ) دحیةبن خلیفة الکلبی متوفی به حدود سال ۴۵ هـ . ق. از مشاهیر صحابهٔ پیغمبر اسلام و به حسن صورت معروف بود. پیغمبر اکرم او را به رسالت نزد قیصر روم شرقی (هرقل) فرستاد (۶ تا ۷ هـ . ق.). دحیة تا زمان خلافت معاویه زنده بود. قلعهٔ دحیه در دارابجرد فارس را منسوب به او دانسته اند. (از دایرة المعارف فارسی). نام یکی از صحابه و او از اجمل ناس بود گویند جبرئیل علیه السلام بصورت وی بر پیغامبر اکرم درمی آید و بسیار نیکوروی بوده است. و بقولی خواهر وی زن رسول اکرم (ص) بوده است و آن زن پیش از رحلت رسول در گذشته است. (یادداشت مؤلف). صاحب آنندراج گوید به فتح دال (دَحیة) نیز نام وی را ضبط کرده اند. رجوع به قاموس الاعلام ترکی و الاعلام زرکلی و تاریخ گزیده چ اروپا ص ۱۴۷ و ۲۲۴ و امتاع الاسماع ص ۸۸ و ۲۴۲ و ۲۶۶ و ۳۰۷ و ۳۲۱ شود.