معنی دبوقاء
7 بازدید
[ دَبْ بو ] (ع اِ) دابوق. سریشم که بدان مرغانرا شکار کنند. (آنندراج) (منتهی الارب). || پلیدی. (منتهی الارب). حَدَثِ آدمی. (بحر الجواهر). || هر چیز که مُمتد و دراز گردد. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «دبوقاء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر