معنی دبغ

[ دَ ] (ع مص) تقویت کردن. نیرومند ساختن: الکرفس یدبغ المعده. الحصرم یدبغ المعده و یقوی البدن. فان کان یرید دبغ المعدة التی ضعفت من الرطوبة. و هو دابغ للمعدة لمرارته و عفوصته. (دزی ج ۱ ص ۴۲۳).[ دَ ] (ع مص) پیراستن پوست را. (منتهی الارب). پاک کردن پوست. پیراستن جلد. دباغة. (منتهی الارب). پوست پیراستن. (دهار) (تاج المصادر بیهقی). دِباغ. (منتهی الارب). || رنگ سبز دادن جامه را. و فی الحدیث: دباغها طهورها. (منتهی الارب).[ دِ ] (ع اِ) آنچه به وی پوست پیرایند. (منتهی الارب). آنچه بدان پوست پیرایند یعنی دباغی کنند پوست را. آنچه بدان پوست نرم کنند پیراستن را. دِبغَة.