معنی داود الظاهری

[ وو دُظْ ظا هِ ری ی ] (اِخ) ابن علی بن خلف اصفهانی مکنی به ابوسلیمان از مشاهیر علماء اتقیاست نیاکانش از اصفهانند اما در کوفه به سال ۲۰۲ هـ . ق. بزاده است و به سال ۲۷۰ در بغداد درگذشته و از جانبداران استوار و پابرجای امام شافعی بوده و در مدح وی کتابی نگاشته است. وی امام مذهب معروف به ظاهریه است و در حلقهٔ درس وی بیش از چهارصد طالب علم گرد می آمده است. (قاموس الاعلام ترکی). زرکلی در الاعلام گوید. طایفهٔ ظاهریه بدو منسوبند و این نام از آن جهت بدیشان داده اند که بظاهر کتاب خدای و سنت پیغمبر اکرم کار میکرد و از تأویل آن و رأی و قیاس روی گردان بود و نخستین کس بود که این عقیده آشکار کرد. ثعلب گوید عقل داود از دانشش بیش بود او را تصانیفی است و ابن الندیم نام آن تصانیف را ذکر کرده است. (الاعلام زرکلی ج ۱ ص ۳۰۴). و نیز رجوع به اوراق صولی ص ۸۳ و تاریخ الخلفاء سیوطی ص ۲۴۵ و الراضی ص ۸۳ و داودبن علی بن... شود.