معنی داودیه

[ وو دیْ یَ ] (اِخ) اصحاب داودبن علی اصفهانی متوفی به سال ۲۷۰ هـ . ق. در سن شصت وچهار سالگی. و آن فرقه ای از مذهب اصحاب حدیث باشد. یکی از پنج فرقهٔ اصحاب حدیث باشد. (بیان الادیان). ایشان را اصحاب ظواهر گویند، چه بظاهر آیات و اخبار کار کنند و قیاس را منکر باشند. داودیه یا ظاهریه از مذاهب مشهورهٔ اهل سنت و جماعت بر حسب اختلاف ایشان در فروع که عبارتند از شافعیه و حنفیه و مالکیه و حنابله و ظاهریه (داودیه) و این فرقهٔ اخیر را از آن سبب ظاهریه گویند که ایشان فقط بظواهر آیات و اخبار عمل نمایند و رأی و قیاس و تأویل را بکلی منکر باشند تقریباً نظیر اخباریین شیعه در مقابل مجتهدین ایشان و از مشاهیر این فرقه یکی ابوبکر محمدبن داود اصفهانی پسر ابوسلیمان داودست صاحب «کتاب الزهره» معروف در ادب و دیگر رویم عارف و ابن حزم ظاهری صاحب کتاب ملل و نحل و ابوحیان نحوی معاصر ابن هشام صاحب مغنی. (حاشیهٔ شدالازار ص ۱۰۲ و ۱۰۳). و رجوع به انساب سمعانی ذیل نسبت الداودی و الظاهری و مراجع مذکور در شدالازار شود. اصحاب حدیث بیشتر اعتمادشان بمتون و ظواهر قرآن و احادیث است و اصحاب رأی پیروان امام ابوحنفیه نعمان بن ثابت بن مرزبان فارسی (۸۰ -۱۵۰ هـ . ق.) هستند که در استنباط مسائل دین برأی و قیاس و اجتهاد و استحسان عمل کنند. اصحاب حدیث پنج فرقه اند: ۱- داودیه پیروان داودبن علی اصفهانی. ۲- شافعیه پیروان امام عبداللََّه بن محمدبن ادریس شافعی (متوفی ۲۰۴). ۳- مالکیه پیروان مالک بن انس (متوفی ۱۷۹). ۴- حنبلیه، اصحاب امام احمدبن حنبل (متوفی ۲۴۱). ۵- اشعریه پیروان علی بن اسماعیل اشعری از فرزندان ابوموسی الاشعری. (حاشیهٔ غزالی نامه ص ۷۲).[ وو دیْ یَ ] (اِخ) (سنهٔ ...) نام سال هفتم نزول قرآن بمکه. در این سال سورهٔ «ص»، «صافات»، «یس»، «ملائکه» و «سبا» نازل شد. نام سال هفتم بعثت رسول صلوات اللََّه علیه از سیزده سال توقف آن حضرت در مکه.[ وو دیْ یَ ] (اِخ) نام قریهٔ کوچکی بشمال تهران. میان عباس آباد و قلهک در چهارهزارگزی جنوب قلهک و ۷هزارگزی جنوب تجریش. دارای ۳۰ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱). در حال حاضر در اراضی این قریه ساختمانهای متعدد بپا گردیده و صورت یکی از نقاط آباد و پرجمعیت نواحی نزدیک پایتخت را یافته است.