معنی داشکسن

[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان زنجان، واقع در ۲۴هزارگزی باختر زنجان و ۱۰هزارگزی راه مالرو عمومی. کوهستانی، سردسیر، دارای ۲۳۶ تن سکنه است. آب آنجا از چشمه و قنات، محصول آنجا غلات و انگور و سیب زمینی و بن شن، شغل اهالی آن زراعت و کرباسبافی و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان اوزومدل بخش ورزقان شهرستان اهر واقع در ۱۲هزارگزی باختری ورزقان و ۳هزارگزی شوسهٔ تبریز به اهر. کوهستانی، معتدل، دارای ۴۱۶ تن سکنه است. آب آن از چشمه و رودخانهٔ اهرچای. محصول آنجا غلات و حبوبات و سیب زمینی و شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی مردم آن فرش و گلیم بافی و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از دهستان به به چیگ بخش سیه چشمه شهرستان ماکو. واقع در ۲۸هزارگزی خاور سیه چشمه و پانصدگزی شمال شوسهٔ سیه چشمه به قره ضیاءالدین. جلگه، معتدل، سالم و دارای ۲۶۱ تن سکنه است. آب آن از چشمه، محصول آنجا غلات، شغل اهالی آن زراعت و گله داری، صنایع دستی مردم آن جاجیم بافی و راه آنجا شوسه است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از دهستان قره لر بخش میاندوآب شهرستان مراغه. واقع در ۴۹هزارگزی باختری شوسهٔ شاهین دژ به میاندوآب. جلگه معتدل مالاریایی دارای ۳۸۳ تن سکنه است. آب آن از زرینه رود، محصول آن غلات و توتون و حبوبات و کرچک و بادام، شغل اهالی آن زراعت و گله داری، صنایع دستی مردم آن جاجیم بافی و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از دهستان مشکین خاوری بخش مرکزی شهرستان مشکین شهر (خیاو) واقع در ۱۶ هزارگزی جنوب خاوری مشکین شهر و ۱۵ هزارگزی شوسهٔ مشکین شهر به اردبیل. جلگه، معتدل، دارای ۲۴۲ تن سکنه است. آب آن از چشمه و رود انارچای است. محصول آنجا غلات و حبوبات، شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از دهستان چهار اویماق بخش قره آغاج شهرستان مراغه. واقع در ۱۷هزارگزی جنوب خاوری قره آغاج و ۴۵هزارگزی جنوب شوسهٔ مراغه به میانه. کوهستانی، معتدل و دارای ۵۶ تن سکنه است. آب آن از چشمه سار، محصول آن غلات و نخود و بزرک، شغل اهالی آن زراعت و صنایع دستی مردم آن جاجیم بافی و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان شیرامین بخش دهخوارقان شهرستان تبریز. واقع در ۱۵هزارگزی جنوب باختری بخش وهزارگزی شوسهٔ مراغه به اسکو. جلگه معتدل و دارای ۱۵۱ تن سکنه است. آب آن از چشمه و محصول آنجا، غلات، بادام و کنجد. شغل اهالی آن زراعت و گله داری و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان میانه. واقع در ۷هزارگزی باختر میانه، در مسیر شوسهٔ میانه به بستان آباد. کوهستانی، معتدل دارای ۹۱ تن سکنه است. آب آن از چشمه، محصول آن غلات و حبوبات. شغل اهالی آن زراعت و گله داری و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان میانه. واقع در ۷هزارگزی باختر میانه، در مسیر شوسهٔ میانه به بستان آباد. کوهستانی، معتدل دارای ۹۱ تن سکنه است. آب آن از چشمه، محصول آن غلات و حبوبات. شغل اهالی آن زراعت و گله داری و راه آنجا مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ کَ سَ ] (اِخ) دهی است از دهستان گرجی بخش داران فریدن. واقع در بیست هزارگزی شمال باختری داران و یکهزارگزی شوسهٔ ازنا به اصفهان در دامنه کوه واقع و دارای ۵۴۰ تن سکنه است. آب آنجا از قنات و رودخانه. محصول آن غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی آنان جاجیم و قالی بافی و راه آن ماشین رو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).