معنی داذور
7 بازدید
[ داذْ وَ ] (اِ مرکب) یکی از چند طبقهٔ روحانی دورهٔ ساسانیان. (ایران در زمان ساسانیان ترجمهٔ رشید یاسمی ص ۱۱۹). قاضی. رجوع به دادور و داور شود.
کلمات همقافیه با «داذور»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ور» برای سرودن شعر