معنی دادبخش
7 بازدید
[ بَ ] (نف مرکب) عدالت بخش. بخشندهٔ عدل : بنام بزرگ ایزد دادبخش که ما را ز هر دانش او داد بخش.نظامی. چنان داند آن خسرو دادبخش که چون مادر این بوم راندیم رخش.نظامی. || (اِخ) خدای تعالی : ببخشای بر من تو ای دادبخش که از خون دل گشت رخساره رخش. فردوسی.
کلمات هم‌قافیه با «دادبخش»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «خش» برای سرودن شعر