معنی داجن
9 بازدید
[ جِ ] (ع ص) دستاموز. بز و غیر آن که بجائی الفت گرفته باشد. گوسفند و مرغ دست آموز. ج، دَواجِن. (مهذب الاسماء): جمل داجن؛ شتر آبکش. (منتهی الارب). شاة داجن؛ گوسفند انس گرفته. (منتهی الارب). ج، دَواجِن. || مقیم در جایی. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «داجن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «جن» برای سرودن شعر