معنی خیشخانه

[ نَ / نِ ] (اِ مرکب) خیمه ای که از کتان و یا از نی سازند. (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). خیمه ای باشد بجهت دفع هوای گرم از کتان سازند و در درون آن برگ بید بگسترانند و بر اطراف آن آب می پاشند و این بمنزلهٔ خسخانهٔ هندوستان است و پیراهن کتان را نیز گفته اند. (آنندراج). بعضی گویند خانه ای باشد که از نی و علف سازند. (آنندراج). || بعضی گویند که خانه ای باشد که اطراف آنرا از خار شتری برآورند و از بیرون پیوسته آب بر آن پاشند و از درون باد کنند بجهت دفع گرما و این در سیستان متعارف است. (آنندراج). خانه ای که جهت دفع گرما سازند و اطراف آنرا از خار شتر برآورند و از بیرون پیوسته آب بر وی پاشند. (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). خانهٔ تابستانی که در آن برای ترویح خیش آویخته باشند. (بحر الجواهر). کوخ : چو آفتاب شد از اوج خود بخانهٔ ماه به خیشخانه رو و برگ بید و باده بخواه. ازرقی. ز سردی نفس من تموز دی گردد چه حاجت است درین دی بخیشخانه و خم. خاقانی. کافور خواه و بیدتر در خیشخانه باده خور با ساقی فرخنده فر زو خانه فرخار آمده. خاقانی. و جوشن مجاهدت خصم از پشت بگشادند و بروساید ترفه تکیه فرمودند و بخیش خانه تنعم توجه نمودند. (تاریخ سلاجقهٔ کرمان محمدبن ابراهیم). و ترکان گرسنه و بی نوا چون... دیدند در خیشخانهٔ عیش خزیده و دراعهٔ وقار برکشیده. (تاریخ سلاجقهٔ کرمان محمدبن ابراهیم). || پیراهن کتان. || زر خالص. (ناظم الاطباء).