معنی خویش را گم کردن

[ خوی / خی گُ کَ دَ ] (مص مرکب) مغرور بودن. متکبر بودن. رتبت و حالت خود نشناختن. (آنندراج). پا از حد خود بیرون گذاردن. بحد و اندازهٔ خود واقف نبودن. حد خود ندانستن. بگذشتهٔ خود توجه نکردن : دیو از شکل سلیمان پای بر مسند گذاشت یافت چون نااهل دولت خویش را گم می کند. مخلص کاشی (از آنندراج). || مضطرب و سراسیمه شدن. (آنندراج). گیج شدن. دست و پای خود را گم کردن : خویش را از بیم چرخ کینه ور گم کرده ام دست و پا چون طفل از دست پدر گم کرده ام. ملامفیدبلخی (از آنندراج). عجب دوستی یافت از مایه اش از آن خویش را کرد گم سایه اش. محمدسعیداشرف (از آنندراج).