معنی خوپذیر
7 بازدید
[ پَ ] (نف مرکب) قبول عادت کننده. (یادداشت بخط مؤلف). آنکه استعداد و قابلیت قبول خو و عادت داشته باشد. (آنندراج): خواجه این نکته را مگر دانی خوپذیر است نفس انسانی.سنائی. خوپذیر است نفس انسانی آن چنان گردد او که گردانی. (از مرزبان نامه). با بدان کم نشین که درمانی خوپذیر است نفس انسانی.سعدی. || معتاد. عادت کرده. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «خوپذیر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر