معنی خوشمشرب
6 بازدید
[ خوَشْ / خُشْ مَ رَ ] (ص مرکب) آنکه حسن معاشرت دارد. خوش معاشرت. خوش صحبت و رفتار. خوش نشست و برخاست. || کسی را گویند که مذاق صوفیه داشته باشد و در شریعت طرف احتیاط را ملحوظ ندارد. (از لغت محلی شوشتر نسخهٔ خطی).
کلمات همقافیه با «خوشمشرب»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «رب» برای سرودن شعر