معنی خوش‌آهنگ
10 بازدید
[ خوَشْ / خُشْ هَ ] (ص مرکب) آنکه در نغمه های آواز تصرفات نیکو و مطبوع کند. (ناظم الاطباء). مردمان خوش آواز یا موسیقی دان. (لغت نامهٔ محلی شوشتر نسخهٔ خطی). || که بگوش خوش آید. (یادداشت مؤلف). گوش نواز. عالم از نالهٔ عشاق مبادا خالی که خوش آهنگ و فرح بخش نوائی دارد. حافظ.
کلمات هم‌قافیه با «خوش‌آهنگ»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نگ» برای سرودن شعر