معنی واژه خودنمای
4 بازدید
[ خوَدْ / خُدْ نُ / نِ / نَ ] (نف مرکب) شخصی را گویند که خود را بمردم وانماید. (برهان قاطع). متکبر. خودستا. (ناظم الاطباء). متظاهر. معجب. خودنما: کس از دست جور زبانها نرست وگر خودنمایست و گر خودپرست. سعدی (بوستان). بسا خودنمایان بیهوده گوی که باشند در سبزگه رزمجوی.امیرخسرو. هیبت مردان نما کین زَنَک خودنما. شیخ واحدی (از شرفنامهٔ منیری). || مرائی. ریاکار: من ار حق شناسم وگر خودنمای برون با تو دارم درون با خدای.سعدی.