معنی خلیده
5 بازدید
[ خَ دَ / دِ ] (ن مف / نف) در اندرون رفته. (صحاح الفرس). فرورفته. نفوذکرده. (ناظم الاطباء): هر ساعتش از غصه گلی تازه شکفته وز غصه چو خارش همه در دیده خلیده. انوری. || فرورونده. نفوذکننده : پر گرد باغ و بی بر شاخ و خلیده خاری تاریک چاه و ناخوش زشت و درشت جایی. ناصرخسرو. || سوراخ کرده. || گزیده. || سوراخ و جای فرورفتگی سوزن. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «خلیده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر