معنی خفش

[ خَ ] (ع مص) انداختن چیزی. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد).[ خُ ] (ع ص، اِ) جِ اخفش و خفشاء. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد).[ خَ فَ ] (ع اِ) خردی چشم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || علتی بی درد در پلکهای چشم. || علتی که بشب بهتر بیند تا بروز و در ابر تا روز صاف بی ابر. (ناظم الاطباء). بیماریی در چشم و آن رقیق و ضعیف بودن قرنیه و عنبیه باشد که نور در هر دو فروشود و پیش بعضی اطباء ضعف بینائی با نم و تری مژه. روزکوری. (یادداشت بخط مؤلف).[ خَ فَ ] (ع مص) خرد گردیدن چشم ها. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). || مبتلی گشتن بضعف بصر. || خرد بودن پیش کوهان شتر و دراز نشدن آن. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).