معنی خط و خال

[ خَ طْ طُ ] (ترکیب عطفی، ص مرکب) مخطط. دارای خطوط و خالها. منقش. || (اِ مرکب) خال صورت و موی تازه بر روی دمیده : به بیداریش فتنه بر خط و خال بخواب اندرش پای بند خیال.سعدی. ای دردمند مفتون بر خط و خال موزون قدر وصالش اکنون دانی که در فراقی. سعدی. جهان چون خط و خال و چشم و ابروست که هر چیزی بجای خویش نیکوست. شیخ محمود شبستری. شیوه و ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش. حافظ. - خوش خط و خال؛ آنکه ظاهر آراسته دارد. کنایه از آدمی خوش ظاهر و بد باطن. - مار خوش خط و خال؛ ماری که نقش و گل و بوتهٔ قشنگ بروی پوست دارد. || کنایه از آدم خوش ظاهر و بد باطن. انسان فتنه جو.