معنی خطم

[ خَ ] (ع مص) بر بینی شتر زدن تا خطام در آن کنند. منه: خطم البعیر بالخطام. || مهار کردن شتر را. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). || زدن بر بینی کسی. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). منه: خطمه خطما. || غلبه کردن بر کسی در کلام و بازداشتن او از کلام. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد). منه: خطمه بالکلام. || دوختن کناره های چرم را. (منتهی الارب). منه: خطم الادیم. || داغ خطام بر شتر نهاند. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). منه: خطم البعیر. || آویختن زه را بکمان. (منتهی الارب) (از تاج العروس). منه: خطم القوس بالوتر خطماً.[ خَ ] (اِخ) نام جایگاهی است واقع در پایین سدره. (از معجم البلدان).