معنی خطل

[ خُ طُ ] (ع ص، اِ) جِ خَطلاء. (منتهی الارب).[ خَ طَ ] (ع اِ) سخن بسیار سست و تباه. || پیچ و تاب. || خرام. || سستی. || سبکی. || شتابکاری. || درازی. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). || اضطراب اسب و نیزه. || جنبش اسب و نیزه. || فحش زن. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).[ خَ طَ ] (ع مص) خطا کردن در گفتار و رای خود. || بدنام بودن شخص بزنا. || سست و سبک گردیدن. || سخن تباه گفتن. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد).[ خَ طِ ] (ع ص) گول. || زود نیزه زننده. || تیر که نشانه را خطا کند. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). || درشت و سخت از جامه و بدن. || (اِ) رسن صیاد. || پهلوی خیمه و جامه که درازا بزمین کشان بود. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).