معنی خضم

[ خَ ] (ع مص) خائیدن. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). || خوردن. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد). || خائیدن با قصای دندانها. || خوردن پری دهان. || خاص است بخوردن چیزی تر مانند خیار و جز آن. || بریدن (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). || بخشیدن. (منتهی الارب) (از تاج العروس). یقال: خضم له من ماله. این مصدر با لام حرف جر متعدی میشود. || تیز دادن. (منتهی الارب). یقال: خضم بالاست.[ خَ ضْ ضَ ] (ع اِ) جماعت انبوه از مردمان. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). || کمان شیطان. (منتهی الارب).[ خَ ضْ ضَ ] (اِخ) لقب عنبربن عمربن تمیم است. (منتهی الارب). رجوع به تجارب السلف چ بهمنیار در شرح حال صاحب ص ۱۱۲ شود.[ خَ ضْ ضَ ] (اِخ) نام شهریست. (منتهی الارب) (از معجم البلدان).[ خَ ضْ ضَ ] (اِخ) نام آبی است. (منتهی الارب).[ خَ ضَ م م ] (ع ص) مهتر بردبار بسیارعطا و خاص است بمردمان. ج، خضمون. || (اِ) دریا. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد). دریای عظیم. (المنجد). - بحر خضم؛ دریای عظیم. (یادداشت بخط مؤلف): استخاره کرد چون بحر خضم جوشان و خروشان در حرکت آمد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی). لطمه موج خشم او از بحر خضم کفایت می کرد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی). آبی ندارد پارگین در معرض بحر خضم. (سلمان ساوجی). || جماعت انبوه. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (اقرب الموارد). || اسب ستبر. || شمشیر بران. (منتهی الارب) (از تاج العروس). - سیف خضم؛ شمشیر تیز. || سنگ فسان. (منتهی الارب) (از تاج العروس).