معنی خصیم
7 بازدید
[ خَ ] (ع ص) خصومت کننده. دشمن. ج، خصماء، خصمان. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). ستیزه گر. پیکارکش. (یادداشت بخط مؤلف): {/Bخَلَقَ اَلْإِنْسََانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذََا هُوَ خَصِیمٌ مُبِینٌ .۱-۸۱۶:۴/} (قرآن ۱۶/۴).{/B أَ وَ لَمْ یَرَ اَلْإِنْسََانُ أَنََّا خَلَقْنََاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذََا هُوَ خَصِیمٌ مُبِینٌ .۱-۱۳۳۶:۷۷/} (قرآن ۳۶/۷۷). که ز پیغام زمانه نشود مرد خصیم. (تاریخ بیهقی).
کلمات هم‌قافیه با «خصیم»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یم» برای سرودن شعر