معنی خصاصة

[ خَ صَ ] (ع اِ) سوراخ. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس). ج، خَصاص، خَصائص. || هر سوراخ و شکافی که در در و غربال و برقع و مانند آن باشد. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد). || سوراخ خرد و کوچک. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد). ج، خَصاص، خَصائص. || فرجه های میان دیگ پایه. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد). ج، خَصاص، خَصائص. || (اِمص) درویشی و حاجتمندی. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس): {/Bوَ یُؤْثِرُونَ عَلی ََ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کََانَ بِهِمْ خَصََاصَةٌ.۲۱-۲۹۵۹:۹/} (قرآن ۵۹/۹).[ خُ صَ ] (ع اِ) انگور باقی ماندهٔ بعد از چیدن. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس). جِ خُصاص. || هر چیز اندک. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). جِ خُصاص.