معنی واژه خشک انگبین
2 بازدید
[ خُ اَ گَ ] (اِ مرکب) شهد و عسلی که در خانهٔ کبت خشک شده باشد. (ناظم الاطباء). شهد و عسلی را گویند که در خانهٔ زنبور خشک شده باشد و آن را عسل خشک خوانند طبیعت آن گرم تر از عسل متعارف است. (برهان قاطع) (آنندراج) (از شرفنامهٔ منیری). خشکنگبین. رجوع به خشکنگبین شود. خشک انگبین او انگبینی بود خشک و از او بوی دارو آید و از کوههای پارس خیزد و فعلش قوی تر که فعل این دگر انگبین و غذاش بیشتر که غذای او. (الابنیة فی حقایق الادویه).