معنی خشوک

[ خُ / خَ ] (اِ) حرام زاده. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (از شرفنامهٔ منیری). لقیطه. (شرفنامهٔ منیری). ولدالزنا. (یادداشت بخط مؤلف): ایا بلایه اگر کار کرد پنهان بود کنون توانی باری خشوک پنهان کرد. منجیک. تا فراوان شود تجربت جان و تنم کاین خشوکان را جز شمس قمر نیست ابی. منوچهری. هر که بد اصل یا خشوک بود فتنه زاید چو با ملوک بود.لطیفی. گفتهٔ من حلال زادهٔ طبع نبوم مر خشوک را پازاج.سوزنی. ای نیم حلالزاده و نیم خشوک.سوزنی. ای همچو مهین مار بدآویز خشوک.سوزنی. گر فلک نقص علم زاد چه شد از بلایه چه زاد غیر خشوک.شمس فخری. در وجود ما هزاران گرگ و خوک صالح و ناصالح و خوب و خشوک.مولوی.