معنی خشم راندن
6 بازدید
[ خَ / خِ دَ ] (مص مرکب) عصبانی شدن. غضب راندن. غیظ کردن : کامکاری کو چو خشم خویشتن راند بروم طوق زرین را کند در گردن قیصر درای. منوچهری. بحدی بر دشمنان خشم براند که دوستان را اعتماد بماند. (گلستان سعدی). تو گر خشم بر وی نرانی رواست که خود خوی بد دشمنش در قفاست. سعدی (بوستان). بر غلامی که طوق خدمت بست خشم بیحد مران و طیره مگیر. سعدی (گلستان).
کلمات هم‌قافیه با «خشم راندن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر