معنی واژه خشفه

[ خَ فَ ] (ع اِ) آواز رفتار مار. (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). || زمینی بلند و نرم که سنگ در آن کمتر باشد. (منتهی الارب). || جنبش و حرکت. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (اقرب الموارد). || آهوبچهٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده. خِشفه. خُشفه. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).[ خِ فَ ] (ع اِ) آهوبچهٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتار آمده. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). خَشفَه. خُشفَه.[ خُ فَ ] (ع اِ) آهوبچهٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده. (منتهی الارب) (از تاج العروس). خِشفَه. خَشفَه.[ خَ فَ ] (ع مص) جنبیدن. (منتهی الارب). خَشف. رجوع به خَشف شود. || دریافتن. خَشف. || آواز آمدن از برف هنگام رفتن بروی آن. خَشف. || آواز کردن، خَشف. || شتافتن و تیز رفتن، خَشف. || کوفتن و شکستن سر کسی را بسنگ، خَشف. || انداختن زن بچه را. خَشف. (منتهی الارب).[ خَ شَ فَ ] (ع اِ) جنبش و حرکت. (از منتهی الارب) (از تاج العروس). || آواز ملایم. (از منتهی الارب).[ خِ شَ فَ ] (ع اِ) جِ خَشف. خِشف. خُشف. رجوع به خَشف. خِشف. خُشف. شود.