معنی واژه خشاء

[ خَ ] (ع اِ) زمین سخت و هموار بی گیاه. (از منتهی الارب) (از تاج العروس).[ خِ ] (ع مص) مخاشاة. (منتهی الارب). رجوع به مخاشاه شود.[ خَ شْ شا ] (ع اِ) زمین گل و سنگناک. (منتهی الارب) (از تاج العروس). زمین ریگ سود و جای کوج انگبین. (مهذب الاسماء). || خانهٔ کبت. (منتهی الارب) (از تاج العروس). || جماعت کبت. (منتهی الارب).[ خِ شْ شا ] (ع اِمص) تخویف. || (اِ) مترس یعنی شکلی که در کشت زار سازند از برای دفع جانوران زیانکار. (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).[ خُ شْ شا ] (ع اِ) استخوان برآمده پس گوش. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).