معنی واژه خزی

[ خَ زْیْ ] (ع مص) غلبه کردن بر کسی در خواری. یقال: خازانی فلان مخازاة فخزیته. (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).[ خِ زْیْ ] (ع مص) در بلا و شهرت افتاده و ذلیل و خوار گردیدن. (از منتهی الارب). خوار شدن. (از تاج العروس) (از لسان العرب). خَزی ََ رجوع به خَزی ََ شود. || رسوا شدن. خَزی ََ. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از تاج العروس). (از اقرب الموارد). || شرم داشتن. (منتهی الارب). (از اقرب الموارد).[ خَ زا ] (ع مص) خوار گردیدن، خِزی. (منتهی الارب). || رسوا شدن. (از منتهی الارب) (از تاج العروس). (از اقرب الموارد).[ خِ زْیْ ] (ع اِمص) خواری. (از منتهی الارب). || رسوائی. (منتهی الارب): ملک قدیم و دودمان کریم آل سامان بر باد داد و بدنامی اندوخت که تا ابد عار آن کار و خزی آن حرکت بر روی روزگار باقی خواهد بود. (از ترجمهٔ تاریخ یمینی).[ خَ زْیْ ] (ع ص) رسوا. (از غیاث اللغات): سخن حجت بر وجه ملامت مشنو تا نمانی به قیامت خزی و خوار و ملیم. ناصرخسرو.