معنی خردمندان

[ خِ رَ مَ ] (اِ) جِ خردمند. اولوالالباب. ذوی العقول. اولوالنهی : تریاق بزرگ است و شفای همه غمها نزدیک خردمندان می را لقب این است. منوچهری. خردمندان اگر اندیشه را بر این کار پوشیده گمارند ایشان را مقرر گردد که آفریدگار... عالم اسرار است. (تاریخ بیهقی). هرچند این دو بیت خطاب عاشقی است فرا معشوقی خردمندان را بچشم عبرت در این باید نگریست. (تاریخ بیهقی). لاف زدی که فلان را من فروگرفتم... خردمندان دانستندی که نه چنانست. (تاریخ بیهقی). وقت ثبات مردان و هنگام مکر خردمندانست. (کلیله و دمنه). رأی خردمندان را خلاف نتوان کرد. (کلیله و دمنه). و خردمندان و دانایان را معلوم شد که بدلالت عقلی و معجزات حسی التفات ننماید. (کلیله و دمنه). و پوشیده نماند که علم طب نزدیک همهٔ خردمندان و در همهٔ دنیا ستوده است. (کلیله و دمنه). همه شب با خردمندان نخفتی حکایت بازپرسیدی و گفتی. نظامی. یاران ارادت من در حق او خلاف عادت دیدند... یکی زآن میان زبان تعرض دراز کرد... که این حرکت به رأی خردمندان نکردی. (گلستان). خردمندان گفته اند بدین خوبی که آفتاب است نشنیده ام کسی او را دوست گرفته باشد و عشق آورده برای آنکه هر روز توان دیدش مگر زمستان که محجوب است و از این سبب محبوب. (گلستان). ملک از خردمندان جمال گیرد و دین از پرهیزگاران کمال یابد. (گلستان). - خردمندان هفتگانه؛ شورای سلطنتی که جنبهٔ قضائی نیز داشت. (هخامنشیان از هرودت). - || حکمای سبعهٔ یونان.