معنی خربة

[ خَ بَ ] (ع اِ) غربال. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). ج، خَرَبات. || فساد در دین. (منتهی الارب) (از تاج العروس).[ خِ بَ ] (ع اِ) نوع خرابی و هیئت آن. (ناظم الاطباء).[ خَ رَ بَ ] (ع اِ) عیب. || شرمگاه. || خواری. (منتهی الارب) (از تاج العروس). ج، خَرَبات در هر سه معنی.[ خَ رِ بَ ] (ع ص، اِ) مؤنث خَرِب. || جای ویران و ناآباد. (منتهی الارب) (از تاج العروس). ج، خَرِب، خَرِبات، خرائب.[ خَ بَ ] (اِخ) دههاست بمصر، پنج از آن در شرقیه و یکی به منوفیه. (منتهی الارب).[ خَ رَ بَ ] (اِخ) نام سرزمینی است بحوالی ضربه و بدانجا معدنی است که آنرا معدن خربه نامند. ابومنذر گوید خربه دختر قنص بن معدبن عدنان مادر بکر دختر ربیعةبن نزار بود که بدین سرزمین فرودآمد و نام او بر آنجا بماند. (از معجم البلدان).[ خُ بَ ] (اِخ) نام آبی است در دیار بنی سعدبن ذبیان بن بغیض و بین آنجا و ضریه شش میل راه است. بعضی نام آنرا خَرْبة یاد کرده اند. (از معجم البلدان).[ خَ رِ بَ ] (ع ص، اِ) جای ویران و ناآباد. (منتهی الارب) (از تاج العروس). || هیئة خارب. (منتهی الارب). ج، خرب.[ خَ رِ بَ ] (اِخ) نام آبی است در بالای غرقده و متعلق به گروهی از بنی غنم بن دودان که آنان را بنی کذاب گویند، در بالای آب مزبور آبی است بنام قلیب. (از معجم البلدان).