معنی واژه خرابآباد
5 بازدید
[ خَ ] (ص مرکب، اِ مرکب) گیتی. جهان. این عالم. (از ناظم الاطباء). کنایه از دنیا. (از آنندراج): بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم مگر رسیم بگنجی درین خراب آباد.حافظ. من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد بدین دیر خراب آبادم.حافظ.